Faillissement van bouwbedrijven nu pas echt ingezet

Nog maar nauwelijks is de inkt van de meerjarenbegroting droog, of de gevolgen van het regeerakkoord worden pijnlijk duidelijk. Er is al veel over geschreven, daarom noem ik kort de belangrijkste maatregelen die grote financiële gevolgen hebben voor de sector:

– Verhuurdersheffing;
– Saneringsheffing;
– Maximering van de huur op 4,5% van de WOZ waarde.

Over dat laatste heeft het financieel dagblad een mooie kaart gepubliceerd met de gebieden die daarmee in de problemen komen. Alleen voor corporaties in de randstad pakt dat goed uit.

Dat deze maatregelen niet zonder gevolgen zouden blijven, was duidelijk. Inmiddels hebben ook het centraal fonds en de WSW op niet mis te verstane wijze van zich laten horen. Corporaties ontvingen vorige week een brief van het WSW. De borging van lening blijft beperkt tot 2013! Reden is dat de aanslag op de kasstromen van corporaties zo groot is dat een groot deel van de corporaties haar rente en aflossingsverplichtingen niet meer kan nakomen.

De overheid heeft zijn oog laten vallen op het vermogen van de corporaties. Door uit de hand gelopen projecten, zonnekoning gedrag, salarisschandalen, derivaten en grondspeculaties, lijkt het alsof de sector van gekkigheid niet weet wat zij met haar geld moet. Helaas zijn het de uitzonderingen die dit beeld neerzetten. De genoemde maatregelen in het regeerakkoord roepen door zijn enorme effecten het beeld op dat de maatregelen niet eens op de achterkant van een sigarendoos zijn doorgerekend.

Als deze maatregelen doorgaan, zal een door de bank genomen gezonde sector, die veel voor de samenleving kan betekenen, terug worden gebracht tot een in de marge opererende bedrijfstak.
Is dat de prijs die we moeten betalen om daarmee de economie uit het slop te trekken? Iedereen moet immers zijn offers brengen… Als dat waar is, dan is het nog te rechtvaardigen.

Laten we eens verkennen waar dit toe leidt. De eerste reactie van corporaties is dat de meerjarenplannen overal worden bijgesteld. Investeringen gaan op slot. Behalve dan in de randstad misschien. Voor de overleving van corporaties zijn deze maatregelen broodnodig geworden, maar wat is de impact daarvan?
– Nieuwbouw plegen we al bijna niet meer. Maar wie nu nog nieuwe woningen neerzet (met de bijbehorende onrendabele toppen), zal zich nog wel drie keer achter zijn oor krabben.
– De mogelijkheden voor kwaliteitsverbetering, één van de centrale boodschappen aan bijvoorbeeld krimpgebieden, worden in een klap weggeveegd.
– In renovaties en grootschalige verbeterprogramma’s, zal flink het mes worden gezet.
– Alle niet direct noodzakelijke activiteiten, zoals leefbaarheid, komen onderv druk.

Terwijl de bouwsector al flink te leiden heeft van de marginalisatie in de nieuwbouw, komt er nu een nieuwe klap aan. Corporaties hebben gewoonweg niet meer de middelen voor woningverbetering. De hele kolom van opdrachtnemers: de architect, ontwikkelaar, aannemer, installateur en ZZP’er, zullen zwaar in de portemonnee worden getroffen. Konden bouwbedrijven nu nog rekenen op renovaties, verbouwingen en isolatie verbeteringsprogramma’s, deze bijna laatste strohalm zal verdwijnen. Wat overblijft zijn kleine particuliere opdrachtjes. Want ook de nieuwbouwprogramma’s van gemeenten liggen stil.

En helpt dit dan om de staatskas beter op orde te krijgen? Ik vermoed het tegendeel: faillissementen, wegkwijnende architecten en ZZP’ers zullen het gevolg zijn. Ook is het maar de vraag hoe sociaal de corporatie zich kan veroorloven te zijn, in termen van welzijnsbeleid, signalering en leefbaarheid. Corporaties zullen krampachtig op hun geld gaan zitten. De overheid krijgt wat zij aan de voorkant bezuinigen, aan de achterkant weer binnen. In de vorm van WW, sociale uitkeringen, en maatschappelijke ellende die niet meer opgelost wordt.

Naar onze bewoners toe valt er ook wat uit te leggen. Ik vrees dat we de kwaliteitssprong in het woningbezit niet meer kunnen maken. Dit leidt tot scheve verhoudingen. Wie woont er straks immers in de mooie nieuwe, of goed gerenoveerde woningen van de afgelopen jaren en wie mag voor hetzelfde bedrag in een verouderde woning vertoeven? Dit probleem bestond al, maar we hadden in ieder geval de ambitie om dat op termijn recht te trekken. Dat zie ik nu niet meer gebeuren.

Door:
Peter Ramautarsing, naast commissaris bij Wonen NoordWest Friesland ook werkzaam bij Augustus consultancy www.augustusconsultancy.nl

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Financien en getagged met . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s