Prestatieafspraken tussen gemeente en Corporaties

Corporaties verkopen woningen. Enerzijds vanuit de volkshuisvestelijke behoeften, veelal Peter Ramautarsing v3vertaald in een strategische voorraadbeleidsplan (SVB), anderzijds om noodzakelijke en wenselijke investeringen te kunnen financieren. Of om botweg de “vestiaheffing” te kunnen betalen tot 2017.

Dergelijke beleidsvoornemens en de wijzigingen daarop worden -al dan niet jaarlijks- afgestemd met de stakeholders. Het zal u niet verbazen dat de gemeenten in het werkgebied belangrijke stakeholders zijn voor de corporatie. Daarnaast worden er tussen gemeenten en corporatie prestatie afspraken gemaakt. Nieuw is dat corporaties voortaan met de gemeenten ook de verkoopambities moeten vastleggen in deze “prestatie-afspraken”. En hier dreigt verwarring. Want wat is de status van een prestatie-afspraak? Wat gebeurt er als een afgesproken prestatie niet wordt nagekomen? Met bouwvolumes is dat al een aardig discussiestuk, bij de verkoop van woningen, zal dit nog lastiger liggen.

“De verkoopregels bieden huurders die een woning willen kopen, meer mogelijkheden om een woning te kopen van een corporatie, maar tegelijk moet zorgvuldig worden bewaakt dat de samenstelling van de huurwoningvoorraad aansluit op de behoefte aan huurwoningen in diverse prijs- en kwaliteitssegmenten op lokaal of regionaal niveau.” Aldus minister Blok in zijn brief op 8 november aan de corporaties.

Een tweede complicerende factor is dat de verkoopafspraken op postcode niveau moeten worden gemaakt en verantwoord (jawel de dereguleringsregering spreekt!). Een heidense klus, want hoewel dit vanuit de beleidsmakers heel logisch klinkt, kan ik me zomaar voorstellen dat de verkoopambities op heel andere criteria zijn gebaseerd. Bijvoorbeeld op type voorraad en dat de “markt” door de corporatie breder wordt beschouwd dan op postcode niveau. Of dat de corporatie bepaalde woningen bij mutatie te koop aanbiedt. Dat is op de grote hoop misschien een beetje te voorspellen, maar op postcode niveau?
Tel daarbij op dat sommige corporaties heel goed samenwerken met gemeenten, maar anderen een moeizamere verhouding hebben. Dan wordt het niet alleen lastig om een gezamenlijk “verkoop-prestatie-afspraak” per postcode gebied op te stellen: ook de resultaten van die daadwerkelijke verkoop kunnen zomaar onderwerp van discussie blijven. Hoeveel begrip hebben partijen dan voor elkaar?
Ook hier ligt er een groot belang om de contacten met de gemeente te verstevigen en te proberen een gemeenschappelijk kader te krijgen. Dat begint bij het proces van totstandkoming van de gewenste verkoopaantallen en de interpretatie van de term “prestatie-afspraak” zodat misverstanden al aan de voorkant zoveel mogelijk uit de weg worden geruimd. Mijn advies, zeker waar de corporatie en gemeente een moeizame verhouding hebben: bedenk nieuwe strategieën om elkaar weer te vinden. Stap over de belemmeringen en ervaringen uit het verleden heen en verzin een goede reden om eens een kop koffie te gaan drinken met die wethouder. En wethouder: zie de corporatie als partner om belangrijke maatschappelijke vraagstukken op te lossen!

Door:
Peter Ramautarsing -werkzaam bij Augustus consultancy (www.augustusconsultancy.nl) en lid van de Raad van Commissarissen bij Wonen Noordwest Friesland.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Financien en getagged met . Maak dit favoriet permalink.

2 reacties op Prestatieafspraken tussen gemeente en Corporaties

  1. Victor zegt:

    Een goede zaak. De corporaties hebben in principe al lang genoeg de vrije hand gehad!

  2. Pim Hogenboom zegt:

    Corporaties maken al lang prestatie afspraken met gemeenten. Dat is een goede zaak: corporaties leveren graag een bijdrage aan het realiseren van de woonvisie van de gemeente. Overigens is het goed te bedenken dat de woningmarkt niet stopt bij gemeentegrenzen, maar regionaal werkt. Dat betekent dat gemeenten over hun grenzen heen moeten denken. Dat valt in de praktijk niet altijd mee. Ook moeten gemeenten er aan wennen dat corporaties geen pinautomaten zijn. De verhuurdersheffing slaat een gat in het investeringsvermogen van corporaties. De tijd dat alles kon is voorbij. Er moeten keuzes gemaakt worden, graag op regionaal niveau. Corporaties hebben verkopen nodig om nog te kunnen investeren. Goed om afspraken te maken over hoeveel woningen ze ongeveer verkopen, als de markt meewerkt. Vastleggen op postcodeniveau roept alleen maar extra administratieve belasting en traagheid in het leven. Slecht plan, niet doen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s